Erfelijke aandoeningen en aandachtspunten
De Bourbonnaise Staande Hond wordt door dierenartsen gezien als robuust met geen extreme rasgebonden aanleg voor ernstige aandoeningen. Omdat het ras na bijna uitsterven is herbouwd vanuit een kleine fokpopulatie, is genetische diversiteit een aandachtspunt. Verantwoorde fokkers testen hun dieren op heupdysplasie en oogafwijkingen voor gebruik in de fok. Heupdysplasie komt voor bij middelgrote en grote rassen en ook bij de Bourbonnaise. Controleer bij aanschaf of beide ouderdieren gekeurd zijn op dysplasie. Klachten als moeizaam opstaan, stijfheid of onwil bij springen kunnen signalen zijn die een dierenartsbezoek rechtvaardigen. Ektropion (naar buiten hangende oogleden) is bij sommige exemplaren gesignaleerd. Let op overdadige traaninvloed, roodheid of irritatie rond de ogen en raadpleeg een dierenarts als dit aanhoudt. Epilepsie is in enkele lijnen beschreven, maar niet als structureel rassenkenmerk. Reken op 12 tot 15 jaar als gemiddelde levensduur, wat voor een middelgrote hond uitstekend is. Met goede voeding, voldoende beweging en jaarlijkse veterinaire controles leeft dit ras lang en vitaal.
De juiste voeding voor deze hond
De Bourbonnaise Staande Hond is een actieve, middelgrote hond en heeft voeding nodig die aansluit bij zijn energieverbruik. Kies voor kwalitatieve brokken voor middelgrote actieve rassen, met vlees als hoofdingrediënt. Voer in twee maaltijden, ochtend en avond in plaats van één grote portie, wat het risico op maagrotatie vermindert. Tijdens intensieve jachtseizoenen of periodes van veel bewegen mag de portie iets groter zijn; in rustigere periodes schaalt u dit terug om overgewicht te voorkomen. Let op zijn gewicht, want een slanke taille is bij een werkende hond een teken van goede conditie. Aanvullend aan de brokken kan rauw vlees, groente of visbouillon als variatie worden gegeven. Water moet de hele dag beschikbaar zijn.
Vacht, wandelen en verzorgingsritme
De verzorging van de Bourbonnaise Staande Hond is eenvoudig. Zijn korte, dichte vacht is makkelijk te onderhouden en heeft geen intensieve verzorging nodig. Eenmaal per week borstelen met een zachte borstel of een rubberen handschoen verwijdert losse haren en stimuleert de doorbloeding van de huid. Zijn vacht is van nature redelijk zelfreinigend en heeft geen frequente badsessies nodig — eens per zes tot acht weken of na een modderige bosloop volstaat. Besteed aandacht aan de oren: hangende oren houden vocht vast en zijn gevoeliger voor oorontstekingen. Controleer de oren wekelijks en reinig ze voorzichtig met een dierenartsgoedgekeurde oorreiniger. Na jacht- of bossessies is het belangrijk om de hond volledig na te lopen op teken, met speciale aandacht voor de oren, oksel- en lieskuilen. Nagels regelmatig knippen voorkomt problemen bij het lopen. Tandenverzorging twee tot drie keer per week houdt het gebit gezond. De Bourbonnaise heeft dagelijks ruime beweging nodig: hij is een levendige hond die gedijt bij lange wandelingen, jogging of veldsport. Een tuintje is fijn, maar geen vereiste zolang de dagelijkse bewegingsbehoefte wordt ingevuld.
Bourbonnaise Staande Hond — temperament en gedrag
De Bourbonnaise Staande Hond is zacht van aard, loyaal en zeer mensgericht. Hij hecht zich diep aan zijn gezin en volgt zijn baas graag op de voet. Dit is geen hond die het prettig vindt om lang alleen te zijn; hij gedijt bij menselijk contact en raakt van streek als hij te lang op zichzelf is aangewezen. In de jacht toont hij een ernstige, geconcentreerde werkhouding. Hij is methodisch, met een brede zoekstijl en een betrouwbare stand. Buiten het veld is hij rustig en aanpasbaar. Hij is niet nerveus of schichtig, maar eerder bedaard en evenwichtig. Met kinderen gaat hij goed om: hij is geduldig en speels, maar nooit opgedrongen. Met andere honden is hij over het algemeen vriendelijk, zeker wanneer hij er vroeg aan gewend is. Zijn intelligentie en zijn wil om te behagen maken hem relatief eenvoudig te trainen. Hij reageert goed op rustige, consequente begeleiding. Harde correcties zijn onnodig en averechts: dit ras geeft het beste van zichzelf bij een positieve aanpak met duidelijke grenzen en wederzijds vertrouwen.
